احمد-قصابان &laquo; WordPress.com Tag Feed http://wordpress.com/tag/احمد-قصابان/ Feed of posts on WordPress.com tagged "احمد-قصابان" Fri, 10 Oct 2008 18:37:57 +0000 http://wordpress.com/tags/ en <![CDATA[چه بگویم؟سخنی نیست]]> http://aazaadi.wordpress.com/?p=208 Sat, 03 May 2008 05:34:27 +0000 كاوه رضائي http://aazaadi.fa.wordpress.com/2008/05/03/what-say-dont-any-for-sa/ چه بگویم؟-سخنی نیست
در همه خلوت این شهر، آوا
جز ز موشی که دراند کفنی، نیست
وندر این ظلمت جا
جز سیانوحه ی شومرده زنی، نیست     «شاملو»|

چندی بود که به واسطه عمق فاجعه! تمایلی به نوشتن نداشتم، این روزها به هر شیوه ای بود خود را سرگرم کردم، تا شاید فراموش کنم در میهنم چه می گذرد.
وقتی دیدم تشکل های دولت ساخته و جعلی انجمن اسلامی مستق از دانشجو در روز خلیج پارس با جعل نام دانشجو بیانیه ای می دهد و جعل نام!!! را محکوم می کند!
وقتی دیدم، در 13 اردی بهشت امسال یک سال است در یک آدم ربایی در تهران احمد قصابان ربوده شده و نه تنها دولت که مسئول آزاد کردن قربانیان آدم ربایی ها است سعی در انجام وظیفه نکرده، بلکه آدم رباها را نیز تشویق می کند و آدم ربایی دولتی را در حال بدل کردن به نوعی هنجار است (بیچاره دوات اسرائیل!!!)
وقتی می بینم، در فلسطین جواب مبارزه مسلحانه آزادیخواهان مسلمان آن مرز و بوم را با گلوله می دهند اما در ایران جواب اعتراض چند جوان و نوجوان ایلامی گلوله مرگ بار نظامیان است!!!!!!!!
وقتی می بینم، اخبار از تظاهرات گسترده!کارگران در اروپا و آمریکا می گوید و استفاده نیروهای پلیس از شلنگ آب را خشونت معنا می کند اما در گوشه گوشه ایران... نه زیاد دور نرویم در همین نزدیکی های تهران کارگرانی که در یک شرکت تایر سازی کار می کردند و 5 ماه حقوق دریافت نکرده بودند با بولدزر روبرو می شوند!!!!!
وقتی می بینم، کارگران سرزمینم بر اثر قوانین کار قراردادی به برده مبدل شده اند با این تفاوت که در عصر برده داری ارباب حداقل غذای مورد نیاز برای برده را تامین می کرد اما در سرزمین من ابربابان!! تعهد به پرداخت حداقل مورد نیاز برای تامین غذای برده  ندارند!!!!
وقتی می بینم، معلمی شغل کسانی است که زندان و تبعید و ... محکوم می شوند!!
وقتی می بینم، مرکز تربیت معلم همدان، داوود کمالوند را خودکشی کرد و هیچ کس پاسخگو نیست!!
وقتی می بینم، که هنوز معمای زهرا بنی یعقوب، پزشک جوانی که در یکی از ساختمتن های متعلق به سپاه خوکشی شد، بی ج.اب!! روزگار می گذراند!
وقتی می بینم، ................

به راستی چه بگویم؟
سخنی نیست!!

]]> <![CDATA[امنيت دولت در مقابل امنيت ملي]]> http://aazaadi.wordpress.com/?p=207 Mon, 28 Apr 2008 14:40:05 +0000 كاوه رضائي http://aazaadi.fa.wordpress.com/2008/04/28/government-security-was-opposite-national-security/ ايران، ايران قديم نيست. ظلم و ستم،تبعيض و نابرابري به مردم جسارت انقلاب كردن داد، انقلاب به مردم جرات حرف زدن بخشيده است، آنان كه مي خواهند جلوي حرف زدن ديگران را بگيرند ناداناني هستند كه فرهنگ استعمار را به ارث برده اند.       «شادروان داريوش فروهر»
سيزدهم ارديبهشت، يك سال است كه  فرزند آزاديخواه و عاشق آزادي، حقوق بشر و عدالت، احمد قصابان را در مقابل دادگستري! تهران ربودند.
يك سال سياه كه سال دستگيري، ممانعت از تحصيل و سلب بديهي ترين و مقدس ترين حق انساني يعني"آزادي" براي دانشجويان بود، حقوقي كه به تعبير اصل 56 قانون اساسي ما"... حقي الهي است و هيچكس نمي تواند اين حق الهي را از انسان سلب كند و يا آن را در خدمت منافع و يا گروهي خاص قرار دهد"
اما بار ديگر امنيت دولت را جايگزين امنيت ملت كرده اند و نهادهايي كه عهده دار تامين امنيت ملي هستند، پس از سال 77 كه مباشر قتل هاي زنجيره اي بودند، اين روزها وظيفه سركوب دانشجويان دگرانديش را به نام دين و با استفاده از پروژه نشريات جعلي به نام دانشجويي برعهده گرفته اند، گويي تماميت خواهان را ميل به درس گرفتن از تاريخ نيست.
سرنگوني رژيم سلطنتي پهلوي در ايران در سال 1357 در پي همبستگي حيرت انگيز ملي و حوادث متعدد ديگر نشان مي دهد كه رژيم ها و دولتهاي سركوبگر ماندني نيستند و خوف ناشي از مرگ، شكنجه و زندان قادر به ورود خلل به آرمان مردمي كه اراده كرده اند كه آزاد زندگي كنند نيست. از اين حيث تئوري "النصر بالرعب" كه شعار ترتيب دهندگان قتل هاي زنجيره اي بود و اين روزها با صدور احكام طولاني مدت زندان براي احمد قصابان،مجيد توكلي و احسان منصوري دانشجويان بي گناه دانشگاه اميركبير تهران، تبعيد تحصيلي و ممانعت از تحصيل و يا اخراج گروهي ديگر از دانشجويان، حكم هاي تعليق و توبيخ و دستگيري هاي پي در پي فعالان دانشجويي ادامه دارد، قادر به مهار زدن به آرمان دموكراسي نيست و همانگونه كه سيستم ارعاب ساواك اندك اندك تاثير خود را از دست داد، اين روزها نيز نام "زندان اوين" در كنار صفت "خانه جديد دانشجويان دگرانديش" بكار مي رود. "يك اكثريت دروغين كه چيزي جز اقليتي استتار كرده نباشد، همواره آنقدر از مخالفت مي ترسد كه جرئت نمي كند به ان اجازه دهد قانونا از آزادي هاي سياسي مورد نياز خود استفاده كند، و ياراي ان را ندارد كه صادقانه به ازادي بيان و آراي عمومي احترام گذارد" (كوليلموفرور- حاكميت، فرشتگان نگهبان مدنيت- ترجمه:عباس آگاهي - دفتر مطالعات سياسي و بين الملل وزارت امور خارجه1370 - ص223)
حال اگر دولت منبع اصلي تهديد اتباع خود باشد، آيا توجيه اصلي براي موجوديت خود را از دست نداده است؟ در اين وضعيت كه فقط در يك سال گذشته و فقط از قشر دانشجو حدود 300 نفر در معرض نقض حقوق اوليه خود از جانب دولت قرار گرفته اند (آمار سالانه منتشره از سوي خبرنامه اميركبير) و تشكل هاي مداح دولت در هر زماني كه دولت در تنگنايي داخلي يا بين المللي قرار مي گيرد با زنده كردن پروژه نشريات جعلي سعي در فرافكني با استفاده از احساسات پاك دانشجويان دارندو دانشجويان آزاديخواه اين فرزندان كم نظير جامعه منبع اصلي تهديد امنيت شمرده مي شوند. دوگانگي بين دو مقهوم فوق از امنيت ملي به كينه ، به تحقير، به عدم امكان درك متقابل و نهايتاً به ضرورت نابود كردن يكديگر به مثابه تنها را فرار از اين تناقض بدل مي شود. چنين دولتي حتي اگر خود را سخنگوي اكثريت بداند نيز به همان راهي مي رود كه يك استبداد ناگزير از طي آن است، يعني ارعاب جهت ممانعت از علني شدن مخالفت؛ در اين ميان بيش از هر چيز لازم است كه اكثريت اقليتي نباشد كه با خشونت و دغلكاري استتار كرده باشد. به علاوه لازم است كه اقليت به مخالفت با تماميت خواهي دست زند كه تحقق اين آرمان نيازمند بهره مندي جامعه از ازادي سياسي، مطبوعات مستقل و روزنامه نگاراني كارآمد است، كه اجازه ندهند كه اراده مردم به سبب جبر و زور و تهديد به انحراف كشيده شود و روشن است كه دستيابي به اين مائده ها در گرو اين است كه دولت، امنيت ملي را در امنيت جامعه ببيند نه امنيت خود.
اين ارمان همان است كه روزي پوينده و مختاري به عنوان دو عضو كانون نويسندگان ايران، فروهرها به عنوان دو مبارز ملي و امروز احمد قصابان، مجيد توكلي، احسان منصوري و چند صد دانشجوي آزاديخواه كه دشواري مبارزه آنان را دچار خلل نكرده و نخواهد كرد، زندگي خود را بر سر ان نهادند.

]]>