2-كسي اينجاها اسپانيايي/پرتغالي/فرانسوي مي‌داند؟

3-اين عنوان‌ش كه نوشته FJS يعني فول جوات سيستم ديگه،‌نه؟

جك‌ش را نشنيدي ؟

2-پس از يك جستجوي طولاني بي‌حاصل،گمشده‌ها ،‌در جايي كه كم‌ترين احتمال يافتن‌شان هست، پيدا مي‌شوند.

از عوارض آوردوز غزل‌خواني است. نگران نباشيد.

نگران نبوديم!

به هر حال تنهايي به آدم فشار مياره ديگه!

واي بر من!

واي بر من!

درباره‌ي هوا فقط مي‌شود حرف زد و ناليد،‌زورمان كه بهش نمي‌رسد عوض‌ش كنيم. يا اين‌كه مي‌شود/بايد از دستش فرار كرد.

حياط‌پشتي كوچك و دنج است؛ يك چارديواري به معني واقعي كلمه،‌چهار ديوار و دو در،كه يكي به خانه راه دارد و ديگري به پاركينگ. ديوارها ، يكي همان است كه در پاركينگ را دارد. يكي بين ما و هم‌سايه است (كه كُنار بزرگ سبز از پشتش سر كشيده و من مي‌بينمش) يكي آن‌طرفش  آشپزخانه است و آخري ، ديوار بين حياط و حمام و اتاقك‌آب‌گرم‌كن است. دومي را از همه بيشتر دوست دارم،‌يك‌دست است، فقط ديوار است، مثل بقيه ديگر ،‌‌در و پنجره و دريچه ندارد. آجر،‌آجر، آجر، تكرار يك تصوير منظم و كوچك. تابستان‌ها تنش پر از آفتاب مي‌شود و زمستان‌ها خيسِ خيس.سبزيِ شاخه‌هاي كُنار هم كه زيباترش مي‌كند.

حياط‌پشتي نوستالژيك است: فقط چهار سال است كه ساكن اين‌خانه‌ايم،‌اما در يك قاب كاملاً ‌ماكوندايي خودم را مي‌بينم كه سال‌هاي سال است كه در حياط‌پشتي قدم مي‌زنم و نسيم مي‌وزد و بوي خاك مي‌آيد و شاخه‌هاي كُنار همسايه تكان مي‌خورند.
حياط‌پشتي و اجزايش را در عكس خانه‌هاي قديمي فاميل مي‌بينم،‌همان خرت‌و‌پرت‌ها‌ ،همان درخت،‌همان بند رخت،‌همان كاشي،‌همان ديوارها.

حياط‌پشتي امنِ امن است: فكر مي‌كنم اگر دوباره جنگ بشود،‌و به اهواز حمله كنند،‌هزارهزار موشك و خمپاره و چه‌وچه بريزند روي سر ما،‌حتي يكي‌ش هم به حياط پشتي نمي‌خورد!‌

حياط‌پشتي زيبا است: چند تا از زيباترين تصويرهاي دنيا را مي‌شود اينجا ديد. يكي طلوع آفتاب است، خاصه در بهار و تابستان. يكي پخشيدن (!) مهتاب است، سه ديگر شاخه‌هاي درخت كُنار  ‌است. چهارمي آسمان صافِ بزرگ -در روزهايي كه هوا خوب است- و آخري هم ديوارِ يك‌دستِ باران‌خورده .
حياط‌پشتي خوش‌بو است: بوي شرجي و خاك آب‌زده مي‌دهد. زمستان هم كه باران بزندكه وه ! آن‌قدر مطبوع است كه دلم‌ نمي‌آيد ترك‌ش كنم. اين‌ها هم كه نباشد،‌ از خانه‌ي خودمان و همسايه،‌بوي قورمه‌سبزي مي‌آيد كه من دوست دارم.

حياط‌پشتي رمزآلود است:‌پر از تاريكي و صداهاي عجيبي است كه منشاشان را پيدا نمي‌كنم. دوسال پيش گربه‌اي در اتاقك آب‌گرم‌كن خانه داشت؛با پنج‌شش تايي بچه .فكر مي‌كردم صداي بچه‌گربه‌هاست. رفتند. هنوز صدا مي‌آيد.

حياط‌پشتي خلوت است: وقتي براي قدم‌زدن مي‌آيم،‌هيچ‌كس نمي‌آيد صدايم كند.مي‌شود به راحتي به ذهن خودم فرو بروم و هروقت خواستم بيرون بيايم. تازه،‌كلي هم درمان‌گاه است: اين‌جا مي‌شود راحت آواز خواند،‌گريه كرد،‌ذوق‌مرگ شد، قهقهه زد،‌ورجه‌وورجه كرد،‌خشم خالي كرد،‌بلندبلند فحش داد ، فكر كرد، برنامه ريخت ،‌نقشه كشيد،خيال پرداخت و قدم زد. چون مي‌شود تنها بود.

حياط‌پشتي به‌شدت شخصي است: هيشكي جز من در حياط‌پشتي قدم نمي‌زند. خب‌،حق دارند،‌يا خيلي گرم است،‌يا خيلي سرد يا پر از گرد و خاك. حق دارند نيايند، ولي من هيچ‌وقت،‌حتي وقتي با تنفس در فضاي آنجا به سرفه مي‌افتم يا از گرماي هوايش ناخوش مي‌شوم،‌فكر نمي‌كنم دارم اشتباه مي‌كنم.

حياط‌پشتي دوست‌داشتني است. حياط‌پشتي را دوست دارم.

با بازترین آغوش ممکن ، پذیرای کمک های،... چیز... یعنی هدایای  نقدی ... یعنی مادی و معنوی شما هستم.

هدیه دیجیتالی هم قبوله .

البته مراتب شدید مخالفت خودم رو با تئوری  "حتی یک شاخه گل هم میتونه نشون دهنده ی عشق شما باشه !"  اعلام می کنم. با این حال هرچی کرمته!

پ.ن. : توی دلتان دارید چه می گویید :

بزنم تو دهنت؟ بچه پررو!

من تف هم به تو نمی دم! چه برسه به کادو.

باشه گلم! یه هدیه ی خوب برات می گیرم!

جمله ی همیشگی یکی از دوستان ادیب!

{هووووووووعععععغغغغغ}

کلافه؟ بله، چرا که برایم ممکن نیست آفریدگار باشم-یا زن و مرد جهانی- یا هر چیز عالی دیگر. من احساسات و افکار و اعمال خودم هستم. می خواهم وجودم را تا حد امکان بیان کنم، چون به دلیلی فکر می کنم که با این کار می توانم زنده بودنم را توجیه کنم.

از یادداشت های روزانه سیلویا پلات
از طریق "در کسوت ماه" ، مجموعه اشعار سیلویا پلات
-ترجمه احمد پوری- انتشارات مروارید