همان طور که در 2 پست "نگاه فرزند ؛ تولدی دوباره برای یک مادر" و "روز جهانی مادر ؛ میخکی که Anna در باغ عشق بنیان نهاد" اشاره هایی به میزان محبت مادران و نوع لذت آنها از مشاهده فرزندان خود با وجود همه مشکلات حاصل شده آن آنها , دارند  و زمینه های شکل گیری روز مادر در جهان , داشتم سعی نمودم تا با زبانی که بی شک تنها محبت های مادری را دیده و تفکری که تنها قادر است از نگاه یک فرزند باشد , به نیروی مهر و محبت مادر و اینکه این گذشت و مهر از کجا ناشی میشود بپردازم . اما امروز روزیست که در ایران انرا روز پرستار نامیده اند.همزمان با ولادت حضرت زینب (س) . فردا نیز (12 May) جهان روز پرستار را جشن خواهد گرفت ...پرستار  برایم تنها معنی آرامش و تسکین دارد .....اوست که بايد آرامش را برقرار کند ,  او را دلداري دهد، دردش را تسكين بخشد و خم به ابرو نياورد.اگر به شب ها نظری بیاندازیم , كودك پرستار در خانه به خواب رفته است بي‌آنكه مادرش قصه‌اي برايش خوانده باشد يا پيش از خواب او را بوسيده باشد....

در کشور های امریکا و کانادا هفته بزرگداشت پرستار از 9 ام May تا 15 ام  May ادامه دارد. جشنی که جهان به پاس زحمات این قشر دلسوز در خصوص مشارکت آنها در ساختن یک جامعه پر مهر و یاری رسان انهم با همدردی ها , لبخند های حاکی از همراهی و محبت شان به پا داشته میشود .

خالی از لطف نیست بطور خلاصه در خصوص روز جهانی پرستار نیز صحبت کنم .  International Council of Nurses  و یا بطور خلاصه ICN از سال 1965 میلادی سالانه برگزار کننده این جشن در جهان است .در 17 ام ژانویه 1974 تصمیم نهایی برای پاسداشت روزی بنام پرستاران در 12 ام May همزمان با سالروز تولد Florence Nightingale پرستار معروف انگلیسی که خدمات ارزشمندی را در راستای درمان بیماری ها از خود نشان داد , گرفته شد . از آن پس هر ساله ICN جعبه های آموزشی و سایر اطلاعات عمومی در خصوص پرستاران را در این روز تولید و به پرستاران مناطق مختلف ارسال میکند . در خصوص فلورانس ویکی میگوید : "فلورانس نایتینگل  (زادهٔ ۱۸۲۰ - فوت ۱۹۱۰ میلادی)، مشهور به بانوی چراغ ‌به‌دست انگلیسی و بنیانگذار پرستاری . پدرش ویلیام ادوارد شور یکی از اعضای اشراف زاده دربار به شمارمی‌رفت و فلورانس کوچک، در یک خانه بزرگ و راحت دوران کودکی خود را گذراند. در نامه‌های محرمانه‌ای که از او یافت شده نوشته "از کودکی برای خدمت به بیماران و بی‌پناهان الهاماتی از سوی خداوند به قلبم می‌رسید." هرچند در رشته پرستاری تحصیل نکرد اما علاقه زیادی به درمان بیماران داشت.در دوران جنگ میان ترکیه و روسیه فلورانس از وزیر جنگ انگلیس درخواست وسایل و امکانات بهداشتی کرد و سپس با همراهی ‪ ۳۴‬پرستار زن با شجاعت تمام پا به اعماق خاک ترکیه گذاشت و به یاری مجروحان شتافت. فلورانس با چهره‌ای آرام‌بخش برای اینکه سربازان دست از میگساری بردارند، اتاقی برای مطالعه و بازی‌های سالم آنان راه‌انداخت. او بر اثر کار مداوم و همدمی با بیماران دچار تب وحشتناکی شبیه تیفوس یا مالاریا شد که در آن هنگام قربانیان زیادی را به کام مرگ کشانده بود و فلورانس نیز بر اثر این بیماری به‌شدت ضعیف شد..... 

ذکر این داستان خود گویای وسعت قلب یک پرستار است .همان طور که در ذهن جهانیان او را نهادینه کرد ونامش را در تاریخ حک نمود و از وی اسطوره ای بی نظیر در همدردی ها و تلاش های یک انسان در یاری رساندن به سایرین ساخت .در هر فرهنگ و جامعه ای نظیر چنین انسان هایی بسیارند و این به نظر من همان زیبایی آفرینش انسان هاست . انسان هایی که حتی اگر توانایی یاری رسانی ندارند در قلب خود آرزوی آن را میپرورانند . و چه لذت بخش است مرور  افکار یک پرستار ...

در فرهنگ اسلامی نیز پرستار بزرگ صحرای كربلا، در آن روز سخت، وظایف سنگینی به عهده داشت: تقویت روحیه مجروحان و خانواده شهدا، رسیدگی به بازماندگان و كمك به اطفال. هم چنین ایشان به مراقبت از حضرت سجاد علیه السلام نیز كه در بیماری شدید به سر می‌برد، مشغول بود. حیف است زینب سلام الله علیها را تنها پرستار بیمار بخوانند زیرا پرستارى از بیمار یكى از كوچك‏ترین مسؤولیت‌‏هاى حضرت زینب سلام الله علیها بود، و هر چند پرستارى وظیفه سنگین و ارزشمندى است و پرستار متعهد باید با صبر و حوصله، تحمل هر نوع ناملایمات براى انجام خدمتش ‏بنماید و چنین كارى از عهده هر كس بر نمى‏آید ولى با این حال ‏مقام زینب كبرى سلام الله علیها، آن ‏قدر والا و عظیم است كه او را پرستار انقلاب حسینى باید بنامیم، زیرا این پرستارى به مراتب مهم‏تر و سرنوشت‏ سازتر از پرستارى بیمار بود.

در سال های جنگ ایران و عراق میتوان بی نظیر ترین نمونه های عشق یک پرستار را در کشورمان مثال زد . مگر همین عاشقان نبودند که برغم كمبودها و مشكلات، خالصانه و بي‌ريا در جهت بهبود وضعيت بيماران تلاش كردند و غالبا به جاي اين كه در آغوش گرم خانواده به ‌سر ببرند، بر بالين مجروحان جنگي حاضر شده و از آنان مراقبت كردند و در اين راه مشقتهاي بسياري را متحمل شدند. شگفتا و شگفتا از این حضور زیبا و گرم ....

 نمیدانم تا چه میزان از حجم کاری این قشر دلسوز در ایران با خبر هستید اما به این کفایت میکنم که 17 ساعت کار در شرایطی که تنها دردمندان را میبینند ...آیا به انها نه در قالب جملات  زیبا بلکه در قالب حمایت , توجه داریم ؟