ظرف غذایم را که از سلف سرویس رستوران صحرایی برچیده‌ام توی دست گرفته‌ام و چشم‌هایم را می‌گردانم که میز خالی پیدا کنم. زیاد اهل معاشرت نیستم و حوصله‌ی آدم‌ها را هم معمولا ندارم. در همین حال یکی از همکارها را می‌بینم. لیبرت از آمریکا. آدم خوش‌صحبت و با مزه‌ای است و با توجه به کنجکاوی‌ام در رابطه با انتخابات آمریکا و بحران مالی اخیر، تصمیم می‌گیرم ناهار امروز را بد بگذرانم و تنهایی نخورم.

سوپ پیاز را که دست من می‌بیند می‌گوید، عجب چطور من حواسم نبود امروز سوپ پیاز داریم! و می‌رود برای خودش سوپ پیاز می‌ریزد. کمی از در و دیوار و پنجره حرف می‌زنیم و بعد ناگهان تفنگم را بر می‌دارم و سئوالم را شوت می‌کنم توی صورتش:

- راستی لیبرت، مناظره‌ی دیشب بین اوباما و مک‌کین را دیدی؟

- نه والله، زیاد حال نمی‌کنم باهاشون. حوصله‌شونو ندارم.

- چرا؟ چون فکر می‌کنی مثل هم هستن؟ فکر می‌کنی فرق چندانی با هم ندارن؟

- ببین از دست این مردم وسط آمریکا (mid-Americans) کفرم گرفته. اگه اینا دست به کار نشن، دموکرات‌ها برنده می‌شن. منطقه‌های حاشیه‌ی آمریکا دموکرات هستن، اما مردم وسط آمریکا مستقلن. مزرعه‌های بزرگ که کیلومترها کسی دور و ورشون نیست. آدمای این منطقه یاد گرفتن که وقتی خرگوششون مریض شد یا باید خودشون درمونش کنن یا این‌که یه سولاخ توی کله‌ش بکارن و دفن‌اش کنن. روحیه‌ی استقلال! مثل مردم شرق یا غرب آمریکا نیستن که تحت تاثیر تبلیغات قرار بگیرن.

- حالا بَده دموکرات‌ها بیان سر کار؟ تو طرفدار جمهوری‌خواه‌ها هستی؟

- مسلما! دموکراتا همش حرف از طبقات پایین می‌زنن. آقا من نمی‌خوام کسی از من حمایت کنه، من می‌خوام دولت توی کار من دخالت نکنه، بره جاده و مدرسه بسازه خوبه، اما توی کار من دخالت نکنه. اگه «این» برنده بشه، یه رکود اقتصادی خفن در پیش خواهیم داشت. [سوپ پیاز داخل قاشقش را می‌خورد و با قاشق خالی حالت شیرجه و سقوط را نشان می‌دهد]

- اگه سیاست‌های اوباما این که الان می‌گه نبود چی؟ حاضر بودی بهش رای بدی؟

- نه عمرا! [صدایش را کمی پایین می‌آورد و انگار که بخواهد رازی را به من بگوید سرش را جلو می‌آورد] ببین رفیق من نژادپرست و اینا نیستم، اما حالا خیلی‌خیلی مونده که به یه سیاه رای بدم. این حرف من نیست، این حرف خیلیاست.

انتخابات مقدماتی سرانجام در آمریکا به پایان رسیده و پیش بینی ها حاکی از این است که آقای اوباما توانسته تعداد نماینده لازم برای کسب نامزدی حزب دموکرات را به دست بیاورد.

در میان دو ایالتی که در آخرین مرحله انتخابات مقدماتی شاهد رای گیری بودند پیروز ایالت داکوتای جنوبی، خانم کلینتون و پیروز ایالت مونتانا آقای اوباما اعلام شده است.

علیرغم اعلام رسانه های آمریکا در خصوص برتری آقای اوباما در این رقابت ها، خانم کلینتون در سخنرانی در جمع حامیان خود در نیویورک حاضر به پذیرش شکست نشد.

سخنرانی آقای اوباما در سنت پاول مینه سوتا انجام شد، محلی که قرار است گردهمایی حزب جمهوری خواه برای انتخاب رسمی نامزد این حزب برگزار شود.

آقای اوباما در سخنرانی خود تاکید کرد هیلاری کلینتون در دولت او نقش ایفا خواهد کرد.

خانم کلینتون نیز در سخنرانی خود در نیویورک به آقای اوباما و حامیانش بابت "دستاوردهایشان" تبریک گفت.

با این همه وی گفت در خصوص ادامه حضورش در این رقابت ها بلافاصله تصمیمی نخواهد گرفت.

خانم کلینتون پیشتر به برخی قانون گذاران نیویورک گفته بود برای پذیرش معاونت ریاست جمهوری آقای اوباما در مبارزات او و دولت احتمالی اش آماده است.

آقای اوباما علیرغم شکست در ایالت داکوتای جنوبی موفق شد در طول روز به میزان کافی حمایت نمایندگان غیر انتخابی حزب دموکرات را جلب کند و پیروزی او در مونتانا نیز تعداد بیشتری نماینده را از آن او کرد.

پیش از پایان رای گیری، جان مک کین سناتور آریزونا و نامزد انتخابات ریاست جمهوری که عضو حزب جمهوری خواه است در سخنرانی برای حامیانش در لوئیزیانا گفت :"فصل انتخابات مقدماتی به سر رسیده و مبارزه برای انتخابات سراسری ریاست جمهوری آمریکا آغاز شده است."

آقای مک کین باراک اوباما را متهم کرد که "تغییری غلط" را به مردم آمریکا پیشنهاد می کند .

وی در عین حال در برابر این اتهام که او را پیرو سیاست های آقای بوش می داند از خود دفاع کرد و گفت درخصوص بسیاری از موضوعات با آقای بوش موافقت صد در صد ندارد.

منبع : BBC Persian

|+| خوراک من

این روزها هم که عده کثیری از بسیجی‌‌ها و انقلابیون و سیاسیون( در واقع خود مردم) در مورد منحرف شدن دولت(یا نظام) از راه آیت‌الله خمینی صحبت می‌کنن ولی فراموش نکنید که راه آیت‌الله خمینی همونطور که در پاراگراف‌های فوق ذکر شد فرق چندانی با راه سیاستمردان فعلی ندارد و در واقعه تخطی صورت نگرفته است. مسائل فعلی ایران اسلامی هم تنها به دلیل سرعت و اعمال فشار بیشتر توسط گروه به اصطلاح اصولگرا در ادامه راه آیت‌الله خمینی است تا مجدداً اقتدار و قدرت به دست اصولگرایان بیفتد همانند دوران پیش از دوم خردادی‌ها و دولت آقای خاتمی.
سیاسیون منتقد فعلی [درست است، به اصلاح‌طلبان ظاهری این روزها فکر کنید!] در واقعه سیاسیونی هستند که تنها دستی بر آتش ندارند و از همین ناراضی هستند وگرنه کاری به ساختار و بُن و ریشه ماجرا ندارند، این روزها مردم اصلاح‌طلبان واقعی هستند به رفتار دختران و پسران امروز توجه کنید، محدودیت‌ها را تحمل نمی‌کنند و پس می‌زنند، اجازه نمی‌خواهند بلکه انجام می‌دهند!
کسانی هم که فکر می‌کنند می‌توانند با فرستادن نماینده خود به مجلس یا کاخ ریاست جمهوری اقدام به اصلاح امور و ملزم کردن دیگر مسئولین به رعایت حقوق شهروندان کنند تنها نیاز به چند سیلی محکم دارند تا از خواب بیست و چند ساله بیدار شوند که البته رئیس‌جمهور فعلی بخوبی دارند سیلی‌های مذکور را می‌نوازند، امیدوارم که سیاسیون و اصلاح‌گرایان واقعی هر چه زودتر واکنش مناسب به این سیلی‌ها را نشان دهند و به مردم بپیوندند تا به آیندگان ضربه کمتری برسد، امیدوارم! هر چند دیگر به اصلاح ساختار از داخل نظام امید و باوری ندارم.

× بنده هیچگونه ادعایی در زمینه سیاست و تحلیل سیاسی ندارم، تنها اخبار و حوادث رو دنبال می‌کنم و گاهی نظرات شخصی‌ام را ابراز می‌کنم، همین!
× مطلب فوق یکی از نوشته‌هایی است که قصد داشتم در وبلاگم بصورت ناشناس منتشر کنم، ترجیح دادم که تعدیل‌ش کنم و همینجا با نام خودم بماند، الباقی مطالب هم به مرور زمان تعدیل میشوند و همین‌جا منتشر میشوند!

امام: مسیر خود را میرویم واز هیچ چیز باک ندارم . از این وحشت نداریم که مارا دیکتاتور و مخالف ازادی بخوانند

طبق دستور انقلاب: 22 روزنامه و مجله توقیف شد

امام: سرکردگان حزب دموکرات کردستان را دستگیر کنید

از سوی وزارت ارشاد ملی لیست نشریات ممنوع الانتشار تسلیم دادسرای تهران شد