بعد بیست و چند سالگی متوجه شدم كه نتنها گروه خونم، بلكه خیلی از اخلاق و رفتارم مشابه به رفتار مادرم، كه او هم به نوبه خود تا حد زیادی كپی مادربزرگم هست! در سفرهایمان به ایران بیشتر و بیشتر متوجه این موضوع شدم، گاهان وقتی بحث داغی بین مادر و مادربزرگم پیش میامد، مثل اینكه دی ژاوو دیدم، خودم و مادرم رو میدیدم، چیزی كه خواهر هایم هم بهش اشاره كردن! جالبی موضوع این است كه هر سه نفرمان شدید منكر این قضیه هستیم! امروز داشتم یكی از كتابهای developmental psychology رو میخوندم ، در جایی كه در مورد حس مادر بودن و رابطه بین مادر و فرزند نوشته بودن، مثالی از این عروسكهای روسی یا بابوشكا دالز آورده بودن كه هر مادری از مادر خودش كه او هم از مادرش مادر بودن رو آموخته میاموزد. برا همین فلسفه احساس مادر بودن خیلی پیچیده هست و هی هرچی توش بشكافی باید یك پشت دیگه رو هم در نظر بگیری. حالا خوب اگر در كودكی دختر كم محبتی از مادرش دیده باشه، یا وقتی مادر شد زیادی به بچه اش محبت نشون میده، یا اینكه اون هم بی احساس میشه به فرزندش! الكی نیست كه قدیمیها میگفتن وقتی میخواهیی زن بگیری اول مادر دختر رو ببین بعد میفهمی دختر در آینده چه میشه!

!)ریزنمرات دبیرستان، پیش دانشگاهی و مدرك لیسانس ( اگه میخواهین فوق لیسانس بخونید ) رو به اینگلیسی ترجمه كنین كه بعد باید بفرستینش برا برسی،

۲) یك سی وی ( نامه خصوصی ) میخواهند. كی هستین چه كاره هستین، چه كار كردین.

۳)از استادهاتون دو عدد نامه ركامندیشون
۴) داشتن مدرك اینگلیش Toffel یا ILTES اینجا زیاد اینگلیسی بكار میبرن بخصوص برا فوق لیسانس و دكترا. اگر برا لیسانس بیاین كه یك دوره فشرده سوئدی در دانشگاه میرین، ۱سال تا شیش ماه، البته اگر بخواهین رشته ها علوم انسانی بخونید كه خوندن نوشتن زیاد داشته باشه مثل مال ما، بعد یكسال زبانتون باید خیلی خوب باشه كه از پسش بر بیاین. رشته ها فنی رو نمیدونم دیگه!

۵) ماهانه هزینه رو ۷۰۰۰كرون میگن برا خرج مخارج اینجا، كه كرایه خونه و غذا و اینچیزها شاملش هست.

۶) دیگه اینكه اینجا سرد، هواش عجیب هست، هرچی شمال تر هم بری كه بدتر میشه، زود تاریك میشه. اگر میاین اینجا دید خاص كه اینجا بهشت هست رو نداشته باشین چون ممكن هست بزنه تو  ذوقتون، كم ندیدم بچه هایی كه از ایران آمدن و هی ناله كردن از وضعیت اینجا! سوئدیها آدمهای خجالتی و كم حرفی هستن، تو محیط دانشگاه روزهای اول زود حلقه ها دوستی درست میشه كه تا آخرش میمونه، اما نشدنی نیست دوست شدن باهاشون، كمی طول میكشه.

۷) دیگه اینكه هزینه دوا دكتر اینجا گرون هست بخصوص واسه شمایی كه از خارج میای.

۸) اجازه  كار دارین تو مدت تحصیل ولی آیا كار پیدا بشه یا نه دیگه بستگی به زبان، نتوورك و عرضه خودتون داره. منظورم زبان سوئدی بود.

خوب این هم لینكها:
اینجا كامل همه اطلاعات هست و اینكه ما هم خودمون از این سایت دست به كار میشیم برا تقاضا برا دانشگاه

https://www.studera.nu/studera/241.html

http://www.studyinsweden.se/templates/cs/SISFrontPage____4908.aspx

 
خوب این هم باز اینفو اما به فارسی

http://forum.persiantools.com/showthread.php?t=60471

http://www.swedishstudy.com/

نویسنده وبلاگ یك وجب خاك اینترنتی هم اطلاعات خوبی درمورد تحصیلات آكادمیك سوئد داده، حتی در مورد كار، این هم لینكش، بخونید كه خوبه.

این خانوم هم درمورد تجاربش در دانشگاه بوروس نوشته این هم بد نیست بخونید.

خوب دیگه روزگار خوش بای بای

حالا ما زانوی غم بغل گرفتیم كه در آینده پدرمون در میاد، چون من هم بدجور دونبال مدرك و این حرفها هستم، هم همسر آینده هم باید خیلی دنبال پیشرفت كاری باشه، پس اونوقت باید قید بچه مچه رو زد، حالا این به كنار، نكنه یك روزی من هم مثل خیلی زنا دیگه با گذشت زمان مبدل بشم به خانم خونه؟! الان ادعام زیاده، ۳-۴سال دیگه هم همینم؟! مامان بزرگم اون روز داشت نصیحتم میكرد میگفت راز ازدواج مووفق اینه كه در جلو به همسرت بگی بله تو درست میگی! تو حرفش حرف نیاری، ولی سیع كنی خواسته خودت رو جوری تحویل شوهرت بدی كه اون فكر كنه این ایده و خواسته اون بوده از اول! آهان، یك دیگه هم نصیحتم میكرد میگفت مرد رو از اول ازدواج هرجوری عادت دادی همونجوری  تا آخر عمر میمونه! سوومی میگفت بعد ازدواج مردا عوض میشن، وقتی دیدن دیگه مال اونهایی و به خودش مطمئن شد روی اصلی خودشون رو نشون میدن! و هزار حرف و حدیث دیگه! میبینین همیجوری میشه كه آدم مضطرب میشه و به سرش میزنه كه بیخیال همه این دنگ و فنگ ها بشه! اما اینا یك طرف و اینكه یكروز همسرت تو روت نگاه كنه با یك نگاه سنگین و سرد و بگه بعد عمری زندگی كه دیگه دوستت ندارم! یا عاشق كس دیگه شدم! اون چی؟! همش به خودم میگم كه همه اینها ممكن هست، میگم كه باید واقع بین باشه آدم، آخر زندگی كه نیست؟! مادرم میگه اگر خدایی نكرده یك روزی تو زندگیتون مجبور به طلاق شدین، یعنی دیدین رابطه عاطفی دیگه ندارین، بهتره كه ادامش ندین. طلاق رو به چشم شكست نبینین! اما در عمل تحقیقاتی كه شده نشون داده كه بعد مرگ نزدیكان طلاق جزو بزرگترین ناراحتیها و شكستها برا آدمها به حساب اومده! با نوشتن اینها، و دیدن ساعت كه ۱۰ شده، یعنی ۱۲ساعت به dead line مونده، احساس میكنم كه آدرنالین بدنم زیاد شده و ضربان قلبم سریعتر، اینجاست كه وجودم رو استرس میگیره! حالا اگر نوع خوب استرس باشه و من بتونم یك انشا عالی تحویل بدم، یا نوع بدش كه مخم هنگ كنه و هیچ كاری نكنم رو در پست بعدی خدمتون عرض میكنم.

پ.ن اگر میبینین زیاد دارم از ازدواج اینها مینویسم اینه كه همونطور كه قبلتر هم عرض شد امسال تب عروسی بین رفقا ما افتاده و من هم ساق دوش شدم، همون برایدز مید. واسه همین به قولی جو زده شدم! راستی گله چرا عروسی گرفتن اینقدر گرونه؟! ۲سال پیش عروسی دوست برای یكشب جشن نزدیك ۳۰۰هزار كرون خرج شد! جشن هم در هتل هیلتون یا شرایتون برگذار نشد ها كه بگیم ماله اونه!  یك روز با بیگ سر این خرجها داشتیم حرف میزدیم گفت چه فرق داره شام ساده باشه یا سه جور؟! چرا اون پول رو آدم خرج خودش یا یك مركز خیریه نكنه؟!‌ آیا این ریخت و پاش ها برا زندگی خوش زوج تاثیر میگذاره؟! چند روز پیش هم تو كتابخونه در قسمت اتاق كپی یك دختر ایرانی كه متوجه نشد من ایرانیم بلند بلند تو موبیلش با دوستش حرف میزد و میگفت: میدونی اگر به من باشه اون پول رو خرج یك سفر میكنم، چرا بدم به شام برا كسایی كه نمیشناسم! آدم یك عروسی كوچیك با نزدیكاش بگیره خیلی بیشتر میچسبه! حلا هرچی هم خرج كنی باز فردا مردم پشت سرت حرف میزنن و عیب ایراد میگیرن! نظر شما چیه؟!

 Zygmunt Bauman كوتاه و مختصر میگوید: " نازیسم وحشیانه بود چون ناتزیها انسانهای بی رحمی بودند، ناتزیها بی رحم بودند چون آدمهای سنگ دل و بی رحم گرایش به نازیسم دارند". بلاخره كتاب:
" Ordinary Men : Reserve Police Battalion 101 and the Final Solution in Poland" از پروفسور Christopher Robert Browning رو به پایان رسوندم دو روزه و امروز سمینارش رو داریم، كتاب در مورد گروهی از پلیسهای رضرو آلمان ناتزی بوده كه در لهستان خدمت میكردند و در كشتار جمعی یهودیان در اونجا نقش مهمی داشتن. Browning براش جالب بوده بدونه كه چطور انسانهای معمولی، بدون داشتن پیش زمینه قبلی از ارتش، كسانی كه دارای خانواده بودند و شغل و سنشان با گروه های دیگه ارتش آلمان فرق میكرد، ( اكثر مردانی بودند كه برای خدمت سربازی در مرزها رد شده بودند ولی چون ارتش كمبود پیدا كرده بود رضرو ها رو هم به خدمت فرا خواند) مبدل شدند به قاتلان بی رحم در این دوران. كتاب خیلی جالبی هست، از لحاظ مختلف روحیات این اشخاص رو برسی میكنه، هرچند این بررسیها بر گرفته شده از شواهدات اعضا گروه ۱۰۱ بعد جنگ و در دوران محاكمه افسران بالا رتبه این گروه انجام شده، اما باز هم به نتایج جالبی میرسه، برای مثال خیلی ها بهانه میكردند كه سرپیچی از فرمان برایشان مكافات بسیاری درست میكرد، در صورتی كه بودند عده ای كه در این دوران بی پرده از شركت در این قتل عامها سر باز كردند و دچار هیچگونه مجازاتی نشدند. بزرگترین و اولین قتل عام یهودیان به دست گروه ۱۰۱ در صبح ۱۳جولای ۱۹۴۲ در دهی به نام Jozefow انجام شد و قبل فرا رسیدن شب از ۱۸۰۰نفر یهودی ساكن این ده، ۱۵۰۰نفرشان به قتل رسیده بودند. در ۱۶ماه بعد این حادثه، در كشتار ۳۸۰۰۰ یهودی و فرستادن ۴۵۰۰۰ نفر دیگر به كمپ كاری Treblinka شركت كردند.  Browning هدفش درك كردن این اشخاص بوده، میخواهست بداند كه چه چیزی این مردان معمولی رو وادار به انجام چنین كاری كرد، نتایجش باور نكردنی و وحشتناك است: دلایل این افراد اجبار به انجام فرمان نبوده، بلكه دلایلی چون فشار  گروهی و پیشرفت كاری بوده. حتی خیلی از این افراد نفرت به یهودیها رو مثل سربازان اس اس نداشتند. پس آدمهای خیلی معمولی، و غیر روانی بدون داشتن سادیسم، و دیگر ناهنجاریها روحی میتونند در مدت كوتاهی مبدل به شكنجگران و قاتلان حرفه ای شوند.

بخش جدید درسیمون در این چهار هفته تاریخ معاصر هست، تاریخ معاصر هم كه پر از قتل عامهای جمعی در مناطق مختلف، استاد ناظر این بخش نظرش بر این هست كه فیلم یكی از قویترین دستگاههای تدریسی هست، برای همین در هفته گذشته دو فیلم مختلف در باره دو كشتار و دو فرم از راسیسم برامون نشون دادن و حسابی رو اعصاب ما تاثیر گذاشتن.

 اولین فیلمی كه دیدیم، اسمش Shooting Dogs بود كه در مورد قتل عام tutsi كه در اقلیت بودند به دست hutuهای اكثریت در سال ۱۹۹۴ بود. در این كشتار ۸۰۰هزار tutsi كشته شدند. سربازان FN هم كه برای نظارت در نگهداری صلح اونجا خدمت میكردند، موقع درگیریها مجبور بودند كه دست در دست بگذارند و فقط شاهد این كشتار باشند، كاپیتان گروه در جواب كشیش كه میگوید آیا شما نمیتوانید كاری انجام بدهید میگوید نه متاسفانه ما دستوری از بالا در این مورد نداریم، تنها وقتی كه اجازه شلیك داریم زمان دفاع از خودمان هست.

 فیلم پر از صحنه ها تكان دهنده ای هست كه انسان رو مجبور میكنه به فكر كردن واقعیاتی كه میخواهیم ازش چشم پوشی كنیم. در زمان قتل عام tutsi ها در Rwanda در اروپا  جنگ bosniaهم بود و بخاطر اینكه این جنگ در اروپا بود و اروپایی ها بیشتر احساس خطر میكردند، سازمان ملل و nato سرعت عملش خیلی بیشتر بود، درد و ناراحتی ملیتهای این ناحیه بیشتر ملموس بود برای اروپاییها تا مردم rwanda . در یكی از صحنه ها فیلم زن خبرنگاری كه در bosnia هم كار كرده بود سال قبل میگوید; آن زمان دیدن آن صحنه ها كشتار برایم خیلی درد آور تر از الان بود، چون در آن موقع پیش خودم تجسم میكردم كه یكی از این زنان كشته شده می توانست مادر من باشد، اما حالا با اینكه این كشتار خیلی فجیع هست هیچ رابطه ای با ایشان و مادرم نمی بینم، اعتراف این موضوع سخته اما واقعیت هست.  حرف این خانم خبر نگار به درستی یك واقعیت تلخ هست، انسان اول خودش رو با كسانی مقایسه می كنه كه با او شباهاتهای فیزیكی زیادی دارند، حس هم دردی اول برا خانواده ، دوستان، همسایگان، همشهری، هم قومی و....هست تا میره میرسه به آخر، هرچی خبری از ما دور تر هست كمتر میتونیم حسش كنیم، كمتر میتونیم دل بسوزونیم. 

 بعد دیدن این فیلم قیافه ها همكلاسیها من دیدنی بود، بجز پسری كه در bosni به مدت هفت ماه برای nato خدمت كرده بود، كس دیگری جنگ را تجربه نكرده بود، كسی، صدای تیر اندازی رو نشنیده بود، قشنگ میشد دید كه همه چه حالشون بد شده بود، یكسری از دخترها گریه كرده بودند، پسرها اخمو بودند. همه از FN شاكی بودند كه اینقدر سهل انگاری كرده بود. الان هم كه یكهفته میگذره این فیلم هنوز در ذهن ما مونده، اون قمه ها، اون جنازه ها، سوال جو، معلم سفیدپوست از كشیش كریستوفر كه میپرسه، چه حد یك انسان میتونه درد رو تحمل كنه، آیا اگر درد بیش از تحمل باشه اونوقت بدن حس رو میبنده؟! همه و همه تو ذهن ما میچرخه، آیا ما ها هم روزی روزه گاری جای اونها بودیم متوسل به همان متودها میشدیم؟! روان انسانها چیز پیچیده و غیر قابل پیشبینی هست. رازی كه تا كنون بتور كامل كشف نشده. چیز دیگه ای كه این فیلم نشون میده قدرت تبلیغات هست، در آن زمان tutsi ها به سوسك تشبیح میشدن و از بین بردن اینان وظیفه تمام شهروندان میبود. چیزی كه هر روزه از رادیوها پخش میشد. تبلیغات، فقر، اقتصاد ضعیف یك كشور، داشتن اقلیتهای مذهبی یا قومیتهای مختلف باعث میشه كه اكثریت برای پیدا كردن مقصری برای بدبختیهاشون به اقلیت هجوم ببرند، چیزی كه در آلمان ناتزی انجام شد، چیزی كه در رواندا پیش آمد چیزی كه در تمامی دنیا به چشم میخوره و حتی در میان خود ماایرانی ها هم كم پیدا نیست.

 Professor Anders Retzius

دیروز كلاسامون شروع شد كه در مورد نژاد پرستی و تاریخچه كلی اون هستش، خیلی جالبه،اولین استادمون هم حرف نداره یك خانوم جوون و هیكلی سوئدی هست كه و وقتی حرف میزنه نمی فهمی كه چطور زمان میگذره، با پاورپوینت كلی عكس و حرفها جالبی رو كه دیگران در طول تاریخ زدن میاره نشون میده . امروز تعریف میكرد كه پدر علم بیولوژی نژادی یا همون رایس بایولوژی,  پروفسور آندرش رتزیوس در سال ۱۸۴۰ متر كردن كله ها رو در سوئد مرسوم كرد و مردم رو بین كله درازها و كله كوتاها قسمت میكرده. اونهایی كه جزو كله درازا میبودن نژادشون برتر بوده، بعد هم طبق یك تحقیقی كه در میان پسران جوون كه خدمت سربازی میكردن كرده به این نتیجه رسیده كه فقط متاسفانه ۱۰٪ اونها از نظر نژادی پاك بودن! و كلی خیط شده! تحقیقات همین آقا و همكارانش در جنگ جهانی دوم خیلی بدرد هیتلر و همدستانش خورده و كلی از این مسائل استفاده كردن. پروفسور رتزیوس در دانشگاه معتبر و شناخته شده كارولینسكا كار میكرده و هنوزم كه هنوزه آرشیو تحقیقات ایشون در دانشگاه اوپسالا محفوظ مونده! یك چیز بانمك دیگه كه گذرا استادمون گفت این بود كه در زمان گذشته كه مسیحیت در اروپا خیلی قدرت داشته خانواده ها نوبل و اصیل اروپایی میخواستن اصالتشون رو توسط رسیدن اصل و نصبشون به مسیح و حتی خدا( چرا كه مسیح پسر خدا به حساب میاد) نشون بدن! چیزی كه قابل وقوع نبوده! خلاصه كه خیلی سر كلاس ما به افراد زمانهای گذشته و افكاراشون خندیدیم، كی میدونه، فوقش ۷۰ یا ۸۰ سال دیگه هم آیندگان به ما و روز روزگار ما میخندن و تاسف میخورند به افكار و اعقاید عجیب ما