بدون هیچ مقدمه ای میرم سر اصل مطلب، کمال قبلا پیشنهاد یه وبلاگ گروهی داده بود برای نوشتن غرغر های معمول وبلاگ نویس ها که بعضی ها خوششون اومد و بعضی ها هم نه ! همون جا نظرهای زیادی رد و بدل شد که در انتها کمال خان وردپرسی تصمیم گرفت که از خیر غرغر نامه بگذره و خودش غرغر هاش رو در صفحه ای توی وبلاگش بنویسه!

و اما وبلاگ گروهی رو که من می خوام پیشنهاد بدم چیه و هدفش چی میتونه باشه :

1- یه وبلاگ که یاد بچه های وبلاگ نویس رو زنده نگه داره، اسم دوستانیه که وبلاگ نویسی رو کنار می ذارن، چه با خبر و چه بیخبر میرن، مثل آناهیتا دانشور، صورتی، رضا عظیمی و ...

2- استفاده دیگه ای که میتونیم از این وبلاگ گروهی بکنیم اینه که بازی های وبلاگی رو توی اون وبلاگ مطرح کنیم تا نفرات بیشتری شرکت کنند و در کل فکر کنم صممیت بهتری حاکم بشه ;)

3- مشکل بعدی بچه هایی هستند که تازه وارد جمع وردپرسی ها می شند و نمی دونند چطوری شروع بکنند، اکثر بچه های قدیمی آموزش های کوتاهی در مورد امکانات وردپرس نوشتند ولی همه متمرکز نیستند، می تونیم با نوشتن همه مطالب آموزشی توی یه وبلاگ مرجع به همه این دوستان کمک بزرگی بکنیم!

4- نوشتن نقد دوره ای برای وبلاگ ها و بررسی تک تک وبلاگ های ورد پرس به صورت هفته ای ، خوبی این کار اینه به نظر من که من وبلاگ نویس حاظر نمی شم هر مطلب بیخودی رو بنویسم یا ... ، بزرگترین خوبیه این بند چهار فکر کنم این باشه که دیگه اگه دونفر با هم مشکل پیدا کنند راحت بشه به اتفاق جمع مشکلات رو حل کرد!

5- معرفی بچه های تازه وارد وردپرس به قدیمی تر ها و همین طور برعکس !

من این پنج تا بند به ذهنم رسید، وبلاگی هم ثبت نکردم، منتظر می مونم ببینم نظر شما چیه، بحث اول، خوب یا بد بودن این کاره، بحث بعدی پیشنهادهای ارائه شده توسط خودم و شما دوستان عزیزه، بعد می ریم سراغ انتخاب اسم برای وبلاگ و مدیر وبلاگ ! که من دو نفر رو برای این کار پیشنهاد می کنم یکی شیخ الشیوخ که بی طرفی و منطقش رو همه قبول دارند و شخص دیگه هم یک فتحیه که شناخت زیادی ازش ندارم ولی این رو می دونم که مثل شیخ منطقیه و خیلی ها توی وردپرس حرفش رو قبول دارند. البته دکتر مزیدی هم فکر کنم گزینه خوبی باشه به نظر من.

فکر کنم در کل اگه این طرح عملی بشه با تغییراتی که توسط نظر جمع اعمال بشه، می تونیم ادعا کنیم که یک جامعه هستیم !

-----------------------------------------------------

لنگ نویس:

1- می بینم که سه روز نبودم شایعه پخش کردین که کاوه داره لابدان رو گل می گیره و از این حرف ها ! من کجای پست قدیمی گفتم که می خوام برم ؟ دیشب خودمم باورم شده بود قراره نباشم!:عجب روزگاری شده!

2- امروز با دوستان علمی، ادبی، ورزشی، خانوادگی و ... داریم می ریم ورزشگاه پگاه رو تشویق کنیم، منتظر گزارش حاشیه ها باشید.

3- حالم خوبه و از همه دوستان که من رو مورد لطف قرار دادن ممنونم ;)

4- من چند نفر رو دعوت می کنم که بیان اینجا بقیه دوستانتون رو هم دعوت کنین، اگه با این طرح موافقین ;)

5- این مطلب رو حتما بخونید از یک فتحی در مورد با دانلود بهترین، ایران را هم بالا ببریم، در مورد پروژه جدید فایرفاکسه !

با سپاس کاوه گیـــــــلانی

اصلا این توییت چیه ؟ خوب شما می تونی بیای به دوستانت اعلام کنی اون لحظه چیکار میکنی

دوستان میان در توییتر و گزارش کارای روزانه شون رو میدن ٬ ما لینک های خوب رو با هم به اشتراک می گذاریم ٬ یکی میاد گزارش تغذیه شو میده ٬ دیگری میاد مزه میپرونه ٬ بعدی با سرعت نور و قبل از اینکه فید خوان ما خبر آپدیت بلاگش رو بده لینکش رو میده ٬ یکی نظر شخصیش رو راجع به مسائل روز بلاگستان میده ٬ همون لحظه یکی دیگمون داره تو فرندفید آپدیت توییتر ما رو لایک میکنه ٬ یکی مشکلش رو مطرح میکنه و همه سعی میکنن کمکش کنن ٬ حتی پخش زنده ی فوتبال هم داریم ( البته به روش توییتری ) گاهی اوقات بحث راجع به موضوع خاصی بالا میگیره و هر کس نظر شخصیش رو اعلام میکنه و بحث ها معمولا نتیجه میگیرن ٬ گاهی اوقات هم بی نتیجه می مونن . من به شخصه برای کارای روزانم از صحبت هایی که توی توییتر رد و بدل میشه یه سری ایده ها می گیرم . حتی گاهی اوقات بچه ها با هم مشاعره می کنند . مدتی هست یه پدیده ی جدید به نام "توییت در کامنت های فرندفید" هم از وصلت توییتر با فرندفید به وجود اومده ٬ که فکر می کنم خیلی به درد بخور هست ٬ یه حسن خوب توییتر اینه که توی توییتر در غیاب کسی اصلا نمیشه غیبت کرد ٬ چون ممکنه طرف همون موقع توی فرندفید در حال لایک باشه و ......... ٬ در توییتر اکثر دوستان با هم آشنایی زیادی دارن و من فکر می کنم دلیلش این باشه که اکثرا وبلاگ نویس هستیم و عقایدمون برای هم تا حدودی روشنه ٬ در توییتر غیر ممکنه احساس تنهایی بکنید ٬ هر لحظه افراد زیادی از دوستان شما هستن که می تونید باهاشون حرف بزنید . چند دقیقه قبل از نوشتن این پست فواد در جواب یکی از دوستان یه حرف خوبی زد و اون اینکه فرندفید بدون توییتر معنا نداره ٬ به نظر من هم همینطوره ٬ البته فرندفید خیلی جذابیت های دیگه هم داره ولی فید های توییت در فرندفید گاهی اوقات خیلی جذاب هستن و به نظر من توییتر روح فرندفید هست ٬ یک سری مسائل جذاب هم در جمع ما هست و در طول روز پیش میاد که سکرت هست و دوستان توییتری عزیز خودشون می دونن و نیازی به گفتنش نیست .

خب یه نگاهی به عنوان پست انداختم ٬ از "توییتر و فرندفید" گفتم و مونده "بلاگ و گلایه" که اونا رو هم پایین بخونید ...

اول راجع به بلاگ بگم : مدتی هست که بنده یه وبلاگ گروهی راه انداختم ٬ این وبلاگ گروهی تا الان تعدادی عضو داره ٬ و دوستان لطف کردن و اونجا هم می نویسن . نمی دونم چرا وقتی با بعضی از دوستان درباره این وبلاگ صحبت میشه یکی میگه : شخصا حوصله ی این جور کارا رو ندارم ٬ دیگری میگه : من اصلا وقتش رو ندارم ٬ اون یکی میگه : برو بابا دلت خوشه . من نمی دونم چرا هنوز کسی به اهمیت وبلاگهای گروهی پی نبرده ؟ ٬ حتما دکتر مزیدی شخصا باید بیاد اونجا حمایتش رو رسما اعلام کنه ؟ :-) وقتی ما چنین جمعی داریم ٬ اینقدر صمیمی ٬ به هم کمک می کنیم ٬ از هم کمک می خواهیم ٬ اینقدر تک هستیم ٬ اکثرا در یک سرویس اون هم وردپرس جان وبلاگ می نویسیم ٬ بیایین یک کمی مهربونتر باشیم ٬ دوستان میان در توییتر پست های جالبی میدن ٬ خوب همون پست اگه در این وبلاگ باشه می دونید چی میشه ؟ سرانجام به محبوبیت وردپرس می انجامه ٬ یعنی چی ؟ یعنی اینکه خیلی از ما فقط بلدیم بگیم : من یه وردپرسی متعصب هستم ٬ خوب اگه هستید چرا برای محبوبیت این سرویس و ترویجش بین فارسی زبان های عزیز قدمی بر نمیدارین ؟ قدم اولتون نوشتن در وبلاگ خودتون و قدم بعدی ٬ یه پست کوچول موچول توی این وبلاگ گروهی . البته هیچ زوری در کار نیست .

ولی این رو بدونید : من اعتقاد دارم ما می تونیم تاثیر زیادی روی وبلاگستان فارسی داشته باشیم و اعتقاد دارم وبلاگ نویس هایی که در سرویس های وطنی می نویسن در نت احساس تنهایی می کنن ٬ این حرف من مستند هست و یکی از دوستان که قبلا در یک سرویس وطنی می نوشت برام گفت . به نظر شما اگر همین اشخاص یک جمعی به این صمیمیت توی سرویس وردپرس ببینن ٬ تشویق نمیشن که از وردپرس استفاده کنن ؟ و این براشون ایجاد انگیزه نمیکنه و هیجان انگیز نیست ؟ ٬ البته قصد هیچ بی احترامی به افرادی که در سرویس های وطنی بلاگ نویسی می کنند و قصد تخریب سرویس های وطنی رو ندارم ولی هیچ اعتقادی به سرویس های وطنی ندارم ٬ چون تجربه ی تلخ دوستان ٬ ضعف این سرویس ها رو برام ثابت کرده . خلاصه کار ندارم ٬ دوستان اگر هنوز عضو وبلاگ ما نشدید همین جا یه کامنت حاوی آدرس وبلاگتون و ایمیلی که باهاش وبلاگتون رو رجیستر کردین بذارین تا ترتیبش رو بدم . البته همین جا از تمام دوستانی که با من همکاری کردن و الان عضو وبلاگ شدن ممنونم و حتی از دوستان توییتری که در وردپرس دات کام نمی نویسند خواهش می کنم همین الان یه اکانت وردپرس برا خودشون ایجاد کنن و به جمع ما بپیوندن . نوید ٬ بابک ٬ فواد و الی آخر از همه دعوت می کنم ٬ امیدوارم باز از اون جوابای دل سرد کننده نشنوم ٬ بعضی ها که اینقدر مرام دارند که اصلا جواب نمی دهند ٬ البته بلا نسبت دوستان ما

و اما موضوع آخر : گلایه

چرا گلایه ؟ اول بذارین گلایه رو به زبون توییتری ترجمه کنم تا دوستان توییتری بهتر متوجه شن -->

اسمایلی ٬ احساس بی توجهی . حالا فهمیدید توییتریست های محترم ؟ بله دوستان احساس می کنم زیادی بهم بی توجهی شده ٬ اون موقعی به آدم بر می خوره که در طول روز حدود ۶۰-۷۰ نفر آمار وبلاگت باشه و فقط دو سه تا کامنت داشته باشی ٬ حالا فکر کنید این آمار دوبرابر هم باشه ٬ دیگه چه شود ؟ گویا فید خواندن جدیدا باعث بی توجهی به دوستان میشه ! ٬ من سعی می کنم همیشه هر مطلبی رو که با خروجی فیدش می خونم یه نظر هم راجع بهش بدم ٬ چون می دونم این مسئله باعث ایجاد انگیزه ی بیشتر برای نویسنده میشه ٬ حالا خواه نظر منفی باشه خواه مثبت ٬ والا برای من که هر چه از دوست رسد نیکوست ٬ پس بیایید کمی ملایم تر و مهربان تر باشیم . به نظرم نباید این لحظات رو از دست داد . یه خانواده ی واقعی در نت ٬ کسی به این حرف های من اعتقاد داره ؟ پس نظر بدید

در کلام آخر به قول سلما خانوم "زیاده عرضی نیست"

اگه دوست داشتید مهمون سفره ی فقیرونه ی ما باشید

بنده ی حقیر در توییتر

در فرندفید

سخت محتاج فید های اشتراکی شما عزیزان هستم patrician1989@gmail.com

منتظر لبیک تان هستم

به گفته ی خود جناب مزیدی: "این وبلاگ گروهی می تواند چیزی باشد بین وردپرس و توییتر زیرا به دلیل وجود یک کادر ساده در بالای صفحه که فقط نویسندگان این وبلاگ آن را روئیت می کنند، نوشتن در این وبلاگ به سادگی نوشتن در توییتر خواهد بود..."

- امیدوارم بتوانید توسط این وبلاگ لذت توییتر نویسی را بچشید...

- خب دیگر کافی است، از اینجا وبلاگ نویسی گروهی را آغاز نمایید و اگر هنوز سوالی دارید اینجا را مطالعه نمایید...

امیدوارم این حرکت مورد استقبال تعداد بیشتری از دوستان قرار بگیره.

تا بعد....