برداشتی شخصی :

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند
بی خود از شعشعه ی پرتو ذاتم کردند
باده از جام تجلی صفاتم دادند
چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی
آن شب قدر ، که این تازه براتم دادند
همت حافظ و انفاس سحر خیزان بود
که زبند غم ایام نجاتم دادند .
( حافظ شیرازی )

آقا از کجا باید شروع کرد از کجا باید گفت از کجای زندگی اجتماعی در ایران لحظه به لحظه ی زندگی در ایران برای خودش داستانی پر از اما و اگرهای بی جوابه ، اما و اگرهای بی جوابی که اگه بخوای بهش فکر کنی ، فقط فکر کنی نه سوالی ، محکوم به جنگ با امام زمان و اهانت به رهبری و مقدسات و ، و ... الی آخر می شی . وقتی در ایران بزرگترین زندان افکار در کائنات در خلوت سلول خود فرو رفته و ترسان و لرزان با ترسی فراتر از بی نهایت ، به خود اجازه ی اندیشیدن می دهم نمی دانم باید چه تعریفی از وضعیت پر از تاسف این هم وطن فریب خورده ام ارائه دهم .

فریبی که ترسی تیره تمام وجود او را فراگرفته ، ترسی که توانایی و آگاهی اعتراض را ندارد زیرا با عدم آگاهی به این روز افتاده زیرا به قول حافظ : دوش وقت از غصه نجاتش دادند واندر آن ظلمت شب آب حیاتش دادند . خب دیگه طفل معصوم را چنان کرو کور و سست افکار کردند که دیگه قدرت دیدن و فکر کردن به سحر و از اون گرفتن ، آخه تو اون وقت از سحر بهش گفتن ، آقا پول نفت و از فردا برات می آریم در خونه البته عزیزم این دسرشه این طفلیم که از حول حلیم داشت می رفت توی دیگ ته دیگ داشت آب و برق مفدی رو می دید صبح که از خواب بیدار شد و مستی از سرش پرید خودشو وسط ، ذله گرما و بدبختی تقسیم بنزین از گالن 20 لیتری تو ظرفای کوچک تر در حال میک زدن تا جایی که دیگه داشت طفلی از دست می رفت در تاریخ بیست و دوم مرداد ماه هزارو سیصدو هشتادو هفت تو پمپ بنزین می دید اما که صد افسوس بازم خواب بود اما این خواب دیگه خواب معنی نمی شد بلکه خماری خواب سحر بود که مثل حاله ای پر از ابهام تمام وجودشو احاطه کرده بود .

رئیس جمهور ایران می گوید شیوه کنونی توزیع یارانه ها در کشور هدفمند نیست و هشدار داده است که دولت در صورت ادامه اوضاع جاری تا سه سال دیگر فلج خواهد شد.

محمودی احمدی نژاد اعلام کرد یکی از راه حل های دولت برای این وضع تقسیم مستقیم یارانه است.

وی گفت: "به زودی مركز آمار ايران اطلاعيه می‌دهد و افراد متقاضی يارانه می‌توانند با پر كردن فرمی اطلاعات بدهند و با استعلام از مراجع مختلف يارانه توزيع می‌شود." وی توضیح بیشتری در مورد این طرح نداد.

محمود احمدی نژاد در سخنانی که از تلویزیون پخش شد به طور مفصل به تشریح معضلات اقتصادی کشور پرداخت و گفت دولت او طی دو سال و نیم مطالعه اکنون "تصویر روشنی از مشکلات اقتصادی" دارد.

وی رشد اقتصادی کشور را "نامتوازن" توصیف کرد و آن را به مشکلات ساختاری متعددی همچون نحوه اداره کشور با پول نفت به جای پول مالیات نسبت داد.

از نکاتی که رئیس جمهور ایران به شدت بر آن تاکید کرد نظام توزیع یارانه ها بود.

وی در مورد ضعف های این نظام چنین توضیح داد: "هم اکنون یارانه ها به صورت عمومی توزیع می شود و هدف معینی دنبال نمی شود. البته در ذهن مدیران ما این مساله وجود داشته که اقشار ضعیف از آن استفاده کنند اما فقرا واقعا چقدر از آن استفاده می کنند؟"

توزیع یارانه ها
هم اکنون یارانه ها به صورت عمومی توزیع می شود و هدف معینی دنبال نمی شود. البته در ذهن مدیران ما این مساله وجود داشته که اقضار ضعیف از آن استفاده کنند اما فقرا واقعا چقدر از آن استفاده می کنند؟

محمود احمدی نژاد

وی این نوع توزیع یارانه ها را برای قدرت رقابت کشور مخرب دانست: "هم اکنون یارانه ها از حالت مفید خارج و به عکس آن تبدیل شده است. در شرایطی که اقتصاد ما باید با دنیا رقابت کند با این گونه یارانه ها صنعت ما نمی تواند رقابتی داشته باشد."

رئیس جمهور ایران گفت که دولت معضلات مربوط به نظام یارانه را شناسایی کرده و برنامه ریزی هایی را انجام داده و می خواهد یارانه ها را هدفمند توزیع کند.

وی هشدار داد: "با این شرایط دیگر نمی توان ادامه داد. یعنی سه سال دیگر ما فلج می شویم لذا باید یارانه ها را هدفمند توزیع کنیم."

دولت ایران از فروردین ماه 1386 با تکیه بر همین استدلال، بنزین را سهمیه بندی کرد.

مشکل نظام مالیاتی

آقای احمدی نژاد یکی دیگر از مشکلات مهم اقتصاد کشور را نظام مالیاتی آن دانست. وی گفت درحالی که در بسیاری از کشورهای جهان اصل هزینه دولت از طریق مالیات فراهم می شود، در ایران درآمد دولت از مالیات خیلی پایین است.

وی گفت: "مالیات باید به صورت متوازن و نه به مقدار فعلی اخذ شود. در بسیاری کشورها میزان مالیات بیش از 20 درصد تولید ناخالص ملی است درحالی که در کشور ما این رقم 7 درصد می باشد."

وی افزود: "بسیاری از بخش ها مالیات نمی دهند بسیاری از فرصت های مالیاتی نیز در کشور ما تعریف نشده است. درحالی که در بسیاری از کشورها هزینه دولت از محل مالیات هاست، اما برای ما حداقل است."

لزوم اصلاح نظام مالیاتی
بسیاری از بخش ها مالیات نمی دهند بسیاری از فرصت های مالیاتی نیز در کشور ما تعریف نشده است. درحالی که در بسیاری از کشورها هزینه دولت از محل مالیات هاست، اما برای ما حداقل است

محمود احمدی نژاد

رئیس جمهور ایران گفت که حدود 43 تا 44 درصد مسائل اقتصادی کشور با مالیات ها اداره می شود و 52 درصد نیز از منابع فروش نفت و برخی منابع دیگر تامین می شود.

البته وی مدعی موفقیت دولت خود در این زمینه شد چرا که گفت وقتی دولت او سر کار آمد 67 درصد هزینه های دولت از درآمد نفت تامین می شد.

آقای احمدی نژاد همچنین در مورد مشکل تورم که در یک سال گذشته به حدود 20 درصد رسیده و سیاست های او در این زمینه با انتقادهای زیادی از سوی برخی نمایندگان مجلس، مقام های بانکی و کارشناسان روبرو بوده است، اظهار نظر کرد.

بسیاری از کارشناسان علت تورم شدید در کشور را که در اردیبهشت ماه به 25 درصد رسید به افزایش شدید نقدینگی و کاهش شدید نرخ سود بانکی در دوران حکومت آقای احمدی نژاد نسبت می دهند.

با این حال رئیس جمهور ایران در مورد تورم که اذعان کرد یکی از مشکلات عمده اقتصادی است چنین گفت: "ریشه اصلی تورم این است که اتکا اصلی درآمدهای دولت به نفت است و در واقع منبع اصلی درآمدهای دولت متکی به نفت است و در طول سال ها آرزوی ما بوده که اتکای ما به نفت قطع شود که البته در این راستا تلاش هایی صورت گرفته است."

وی افزود: "مردم تورم را حس می کنند و بخش عمده این تورم ساختاری است."

آقای احمدی نژاد که اظهاراتش عمدتا بر تشریح مشکلات متمرکز بود تا ارائه راه حل های مشخص در پایان سخنانش گفت مواردی که در "طرح تحول اقتصادی دولت" قرار دارد از سوی دبیرخانه تحولات اقتصادی اعلام خواهد شد.

با این حال وی پیش بینی نمی کند این طرح تا چند سال نتیجه دهد: "ما معتقدیم که باید این بیماری و مریضی که اقتصاد کشور ما با آن روبروست، اصلاح شود. که البته علاج برخی از این بیماری ها را اگر الان شروع کنیم سه الی پنج سال طول می کشد که به طور کامل اصلاح شود."

منبع : BBC Persian

حدود یک سال بعد از به اجرا گذاشتن طرح سهمیه بندی بنزین در ایران، دولت تصمیم گرفته است تا از اول تیرماه سال جاری سهمیه بنزین خودروهای وارداتی با ظرفیت موتور بالای یک هزار و سیصد سی سی و خودروهای تولید داخل با ظرفیت بالای دوهزار سی سی را قطع کند.

مهدی هاشمی، مسئول ستاد حمل و نقل عمومی و مدیریت مصرف سوخت و سرپرست وزارت کشور، دلیل تصمیم دولت را کمک به دارندگان کم درآمدتر اتومبیل عنوان کرده است.

آقای هاشمی در مورد خودروهای مشمول تصمیم اخیر دولت گفته است "این خودروها عموما حجم موتور بالایی دارند و معمولا از بنزین سوپر استفاده می کنند و با توجه به محدودیت های که برای دولت در تامین سوخت اقشار آسیب پذیر وجود دارد مجبور شدیم سهمیه این خودروها را حذف کنیم."

آقای هاشمی، که بعد از کنار گذاشته شدن مصطفی پور محمدی از سمت وزارت کشور، با حفظ سمت در ستاد حمل و نقل عمومی به عنوان سرپرست این وزارتخانه نیز منصوب شده، افزوده است که "دارندگان این خودروها عموما از تمکن بالایی برخوردارند و این سهمیه، سهم اندکی از نیاز خودروهای آنها را تامین می کند."

پیش از این گزارش هایی مبنی بر افزایش قیمت بنزین سهمیه ای منتشر شده بود اما به گفته سرپرست وزرات کشور، دولت نمی خواست قیمت بنزین سهمیه ای را افزایش دهد به همین دلیل مجبور شد سهمیه برخی خودروهای پرمصرف را حذف کند.

بنزین سوپر با قیمت آزاد

همچنین بنابر تصمیم تازه دولت، بنزین سوپر از جدول سهمیه بندی خارج شده و مصرف کنندگان باید از اول تیر ماه آن را به قیمت هر لیتر ۵۴۰ تومان خریداری کنند.

تاکنون بنزین سوپر نیز مانند بنزین معمولی به صورت سهمیه نیز عرضه می شد و متقاضیان می توانستند آن را با قیمت هر لیتر ۱۴۰ تومان خریداری کنند.

قیمت بنزین معمولی به صورت سهمیه لیتری ۱۰۰ تومان است و بنزین آزاد نیز که توزیع آن از ابتدای سال آغاز شده، همچنان به قیمت ۴۰۰ تومان در جایگاه های سوخت عرضه خواهد شد.

سهمیه بنزین خودروهای شخصی همانند گذشته ۱۲۰ لیتر در ماه تعیین شده ولی از سهمیه بنزین برخی خودروها کاسته شده است.

به عقیده برخی کارشناسان، با حذف سهمیه بنزین برخی خودروها و آزاد سازی بنزین سوپر، عملا طرح سهمیه بندی بنزین به پایان رسیده و برنامه آزاد سازی بنزین آغاز شده است.

بنزین یکی از مهمترین کالاهایی است که دولت ایران سالانه بودجه کلانی را به عنوان یارانه بابت آن می پردازد.

میانگین مصرف بنزین در یک سال گذشته بعد از سهمیه بندی بنزین، روزانه ۶۰ میلیون لیتر بوده که حدود ۴۴ میلیون لیتر آن در داخل تولید و بقیه آن از خارج وارد می شود.

برآورد دقیقی از میزان یارانه پرداختی به بنزین تولید داخل وجود ندارد اما در سال گذشته دولت ایران نزدیک به پنج میلیارد دلار فقط برای واردات بنزین هزینه کرد.

بودجه واردات بنزین در سال جاری حدود سه میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار است که بر اساس گزارش های رسمی تا یک ماه دیگر تمام می شود.

دولت در صدد است تا لایحه ای برای تامین بودجه واردات بنزین به مجلس بفرستد و بنابر برآوردهای مرکز پژوهش های مجلس، دولت برای واردات بنزین در ماه های باقی مانده از سال به چهار میلیارد و چهارصد میلیون دلار دیگر نیاز دارد.

نگرانی از گرانی بیشتر

با تصمیم جدید به نظر می رسد دولت سعی دارد تا بخشی از بودجه مورد نیاز واردات بنزین را از محل عرضه بنزین آزاد تامین کند.

برخی کارشناسان، این اقدام را مهمترین اقدام دولت بعد از سهمیه بندی می دانند و معتقدند که محدود کردن عرضه بنزین سهمیه ای و آزاد کردن قیمت بنزین سوپر، می تواند راه را بر آزاد سازی قیمت بنزین باز کند اما این نگرانی هم وجود دارد که چنین اقدامی فشار تورمی مضاعفی بر طبقات کم درآمد وارد کند.

بر اساس آخرین گزارش بانک مرکزی ایران، روند افزایش نرخ تورم متوقف نشده و با وجود محدودیت های اعمال شده از سوی این بانک، نرخ تورم در پایان اردیبهشت به مرز ۲۰ درصد رسیده است.

به غیر از افزایش شدید قیمت مسکن که به صورت معضلی اساسی در آمده، قیمت کالاهای اساسی و مورد نیاز مردم نظیر برنج، روغن، پودر لباسشویی و چای هم در سه ماه گذشته به شدت افزایش یافته است.

در چنین شرایطی به عقیده کارشناسان، دولت به آسانی نمی تواند قیمت بنزین را آزاد کند به خصوص اینکه طرح سهمیه بندی بنزین در رسیدن به اهدافش چندان موفق نبوده است.

به عقیده این کارشناسان، دولت اگر چه با سهمیه بندی تا حدودی جلوی رشد مصرف بنزین را گرفت اما آن طور که پیش بینی شده بود نتوانسته است شبکه حمل و نقل عمومی را توسعه دهد و به این ترتیب، استفاده از خودروهای شخصی را کاهش دهد.

منبع : BBC Persian

----------------------------------

تلنگر:امروز صبح امر مادر را اجابت کردم واز بقالی سر کوچه تاید خریدم دانه 250تومان.در اخبار 20:30شنیدم که وزیر صنایع اعلام کرد که تاید از سبد حمایتی خارج شده و یارانه به آن تعلق نمی گیرد و میشود 500تومان.چرا اینو گفتم!گفتم یک خبر خوش دادم حالا یک خبر بد هم به خانم ها بدم!

1- قبض برق این دفعه که اومد, عرق از سر و صورتم شریدن گرفت!
نوشته بود: سهم پرداختی توسط مشترک 9,000 تومن!
بهای واقعی برق مصرفی شما در این دوره 56,000 تومن.
و زیرش با قرمز اضافه کرده بود 46,000 تومن یارانه پرداختی توسط دولت!
وای بر من!
دلم می خواست زمین دهن باز کنه و من برم توش و نبینم دولتم این همه بابت من تو خرج می افته!
منو بگو وقتی اولش مبلغ صورت حساب رو خوندم 9000 تومن, می خواستم گوشی رو بردارم و زنگ بزنم برق منطقه و
هر چی فحش بلدم بهشون بگم. آخه قبض برق ما همیشه فوقش چهار پنج هزار تومن می شد و این دفعه علی رغم صرفه جویی های مکرر دو برابر شده بود.
اما با دیدن مبلغ یارانه دلم می خواست زنگ بزنم و بگم آخ ای دولت مهربون و خوب. دست شما درد نکنه! چرا زحمت کشیدین!
فکر کن با 150 هزار تومن حقوق بخوای 56 هزار تومن پول برق بدی!
دولت جون تو خیلی خوبی.... هر چند خیلی منت گذاری!
حالا نمی شد ته قبض مبلغ صدقه ای که از جیب بابات بهمون می دی نمی نوشتی تا عین قبل تا فیش میومد یه کمی با فحش هامون حالی بهت
می دادیم! نکنه تو فیش های دیگه از این چیزا بنویسی که دیگه مرگ بهتر از این زندگی پر از منته!

2- زیر بار منت نمی کنم زندگی!

3- امشب حاج آقای کوچولو(!) مهرداد بذرپاش مدیر عامل زوری سایپا رو آورده بودن تو برنامه ی مثلث شیشه ای.
با افشاگری هایی که در موردش این ور و اون ور خوندم و با شنیدن حرف های امشبش خیلی از این موجود لجم می گیره. به پشت گرمی احمدی نژاد اند اعتماد به نفس هم هست!

4- این همه از سریال های تلویزیونی بد گفتم. بذار از این یکی که خیلی خوشم اومده هم بگم.
واقعا سریال "دکتر محمد قریب" رو دوست دارم. کیانوش عیاری واقعا گل کاشته. بازی ها عالی ین. بازی مهدی هاشمی(بازیگرنقش زمان پیری دکتر قریب), آفرین عبیسی, بازیگرهای نقش کودکی و جوانی قریب. بازی پدرش مهران رجبی محشره! حسین پناهی, حتی از فرحناز منافی ظاهر و نابازیگرها خیلی خوب بازی گرفته.
اینجا فرق کارگردان خوب و کارگردان بد معلوم می شه. بعضی از کارگردان ها بازی بازیگرهای خوب هم به لجن می کشن. اما کیانوش عیاری همه رو چند پله برده بالا.
از پرداختنش به جزئیات, فیلمبرداریش, طراحی لباس و لوکیشن ها چی بگم!!! هر قسمتش که شروع می شه دلم نمی خواد تموم شه!
یک بوس گنده روی گونه ی کیانوش عیاری:* که ثابت کرد تو جمهوری اسلامی هم می شه فیلم خوب ساخت. اونم بدون هیاهو و مصاحبه های آنچنانی و...

5- دیدین گفتم به این حکومت رو بدیم می خواد تو رنگ شورت و وقت بغل خوابی زن و شوهرا دخالت کنه؟
حالا اینو داشته باشین تا برسیم به رنگ شورت!
6- ...تجمع اعتراضی کارگران نیشکر هفت تپه
مدتهاست که کارگران کارخانه نیشکر هفت تپه با خطر تعطیلی این کارخانه واقع در دشت سرسبز هفت تپه خوزستان روبرو هستند. ماههاست که اعتراضهای آنها در رسانه‌ها بازتاب می‌یابد. تحصن و تجمع آنان از روز دوشنبه گذشته (۱۶ اردیبهشت) در کنار اعتراضشان به عدم دریافت حقوق به خاطر نگرانی عمیقشان از تعطیل کارخانه است.
تا آیت الله فلان سلطان واردات شکره و آیت الله بیسار سلطان واردات برنج و .... کارخونه ی شکر و شالیزار و مزرعه و ... می خواهیم چکنیم؟

7- گذرگاه شماره 79 منتشر شد....

8- کنفرانس وحدت اسلامی...
تنها وحدتی که آدم در اینا مشاهده می کنه چیه؟:)
بعد از گشت و گذار مفت و مجانی و زدن یک پرس چلوکباب سلطانی و یک پارچ دوغ به رگ, می چسبه!
اسلام مسلام و کنفرانسو وللش!
برای هر عکس می شه یه صفحه...نه, یه کتاب طنز نوشت. نه؟:)
من عاشق اون آخری یم که داره جهدی عظیم می کنه برای از بین نرفتن وحدت:)
بلاگ نیوز

0:46 | Zeitoon | نظرها

این همایش یکی از بهترین همایش هایی بوده که در این چند سال در ایران به زعم من برگزار شده و ساپورت اینترنتی آن هم که مشخص است از بقیه همایش هایی که خیلی هنر کنند بتوانی برنامه اشان را در اینترنت پیدا کنی، بهتر و منظم تر است.

به هر حال خواندن مقالات(اسلایدهای مقالات) دکتر کمیجانی، دکتر عسگری آزاد، دکتر دانش جعفری (که اصلا فکر نمی کردم بینش به این خوبی داشته باشد) را خصوصا توصیه می کنم. (در مجموع در این همایش همه به غیر از یکی، دو نفر با نقدی شدن یارانه های مواد سوختی و بسیاری با نقدی شدن غالب یارانه ها موافقت داشته اند.)

من هم چند نکته را اضافه می کنم:

1- غالبا در مصاحبه ها و صحبت های اقتصاددانان در روزنامه ها این روزها می بینیم که به نوعی این طرح تخطئه می شود. (+.+) در صورتی که این دوستان یک عامل مهم را نادیده می گیرند، به این بهانه که تورم ایجاد می شود، به ضعفا فشار می آید، اصل 44 مهمتر است و از اینگونه حرفها.
این دوستان توجه نمی کنند که این وضع قابل ادامه یافتن نیست. پرداخت این حجم عظیم یارانه ها(با احتساب یارانه های پنهان حدود 80 الی 100 میلیارد دلار در سال) نه تنها قابل توجیه نیست بلکه قابل ادامه یافتن هم نیست. چرا که دیر یا زود، یا قیمت نفت کاهش می یابد و یا ذخایر نفتی کشور تمام می شود، و یا با این مصرف عجیب و غریب فرآورده های نفتی ، حجم درآمد نفت برابر حجم واردات فرآورده های نفتی خواهد شد. (چرا که نقدی کردن یارانه ها عملا سبب می شود تا اگر مقدار داده شده ثابت باشد، که در دراز مدت یارانه ها از اقتصاد حذف شوند و اگر هم افزایش یابد که به اقتصاد لطمه نمی زند و بازار را دچار اختشاش نمی کند)
بنابراین چاره ای نداریم جز اینکه این وضع را تغییر دهیم. ما در تعادلی قرار گرفته ایم که شاید بتوان گفت که از بدترین تعادلهای ممکن است. و شاید نقدی کردن بهترین نباشد، اما از وضعیت کنونی مسلما بهتر است.(چرایی اش را در ادامه مختصر خواهم گفت) پس انتقادات برخی بر این طرح که فلان می شود و بهمان می شود صرفا با توجه به وضعیت کنونی باید سنجیده شود. باید گفت: مگر در وضعیت کنونی خیلی ها و همچنین اقتصاد کشور فلان و بهمان نمی شود که این وضعیت جدید را بد می دانید؟ شاخص مقایسه ای تان کدام است؟)

2-پس مشخص شد که چاره ای جز تغییر وضع موجود نداریم. حالا چگونه می توان این وضع را تغییر داد؟ سناریو های ممکن کدام ها هستند؟
این چند سناریو مطرح شده است(و بیش از اینها چیز دیگری وجود ندارد. قرار هم نیست معجزه ای بشود) :
*قطع کردن کل یارانه ها بدون هیچ پرداختی بصورت یکباره(که هیچ سیاستمداری این کار را نمی کند، پس ممکن نیست. کاری به خوب و بد این طرح ندارم)
*قطع کردن تدریجی یارانه ها بدون هیچ پرداختی( که تاقبل از نزول اجلال مجلس هفتم بخوبی این طرح طبق مطالعه بانک مرکزی با آثار تورمی پایین 2-3 درصد در سال در حال پیشرفت بود که مجلس هفتم با طرح تثبیت قیمت ها آن را متوقف کرد!! و دیگر در این شرایط و با توجه به اوضاع سیاسی مملکت که هر روز امکان دارد مجلس هفتمی در کار باشد، این طرح هم عملا می دانیم که ممکن نیست. به اضافه اینکه ما زمان زیادی را از دست داده ایم. و طبق یک مطالعه پیش بینی می شود که تا سال 1390 عملا درآمدهای نفتی با حجم یارانه های فرآورده های نفتی برابر شود. بنابراین ناگزیریم که هرچه سریعتر یارانه ها را کاهش دهیم.(تا دیرتر نشده است و حجم یارانه ها از حجم درآمدها فراتر نرفته است)
* قطع یارانه ها و پرداخت نقدی به دهک های پایین یا چیزهایی شبیه به این که خاصیت توزیع کننده بودن دولت را حفظ می کند(که اینهم ممکن نیست، چرا که اولا این دهک ها را نمی شناسیم، ثانیا سازو کار اجرایی اش را نمی توانیم داشته باشیم، ثالثا موجب ایجاد رانت خواری های دوباره و ایجاد سیتستم رانتیری می شود که شاید حتی از وضع موجود هم بدتر باشد)
* قطع یارانه ها و پرداخت نقدی به همه افراد بالای مثلا 20 سال( هم ممکن است هم از وضع کنونی به مراتب بهتر است )

3- اما مزایای نقدی کردن:
حامد مزایایی را برشمرده است(شامل افزایش رفاه ناشی از انتخاب مصرف کننده و دخالت نکردن دولت در رجحان های او، دادن حق مسلم مصرف کننده مبنی بر انتخاب آزاد، فراهم آوردن شرایط برای بهینه یابی صحیح سرمایه گذاران و بهین شدن اثرات تخصیصی در اقتصاد، کاهش مداخلات دولت در نظام قیمت ها و کار کردن صحیح قیمت ها و حفظ شدن خاصیت علامت دهی و اکتشافی قیمت ها در بازار که خود اثرات مطلوب فراوان دیگری دارد) من هم مزایای زیر را به آن اضافه می کنم:
*کاهش قاچاق کالاهای یارانه ای که بعلت تفاوت قیمتی بوجود می آید.
*کاهش هزینه های دولت(بعلت کاهش هزینه های نظارتی و اجرایی در مورد یارانه های غیرمستقیم که در یارانه های مستقیم وجود ندارد.)
*افزایش قدرت بخش خصوصی بعلت کنار رفتن دولت از تولید این اقلام
*افزایش سرمایه گذاری در کالاهای خارج شده از مشمول یارانه(بعنوان مثال می توانید به افزایش سرمایه گذاری در اقلامی که قبلا تحت نظام یارانه ای بوده اند همانند لاستیک، سیمان، ماشین لباس شویی و ... و در سالهایی آزاد شده اند مراجعه کنید. این نمودار را ببینید)
*کاهش مصرف کالاهای مشمول یارانه به سطح تعادلی آنها( منظورم از سطح تعادلی، سطح تعادلی حقیقی اقتصاد به معنی سطح تعادلی است که در آن رحجان های واقعی مصرف کنندگان و هزینه های واقعی تولیدکنندگان در اقتصاد، تقاضا و عرضه را شکل می دهد و در جایی تلاقی می دهد)
*اثرات زیست محیطی(شامل کم شدن ضایعات کالای مختلف و همچنین در این مورد خاص، کاهش آلودگی های ناشی از مصرف بیش از حد فرآورده های نفتی که 5 برابر میانگین سرانه جهانی است)
*افزایش کیفت کالاهای خارج شده از سبد حمایتی
*واقعی کردن روند شکل گیری تکنولوژی مبنی بر قیمت های واقعی و نه مصنوعی عوامل تولید که سبب استفاده از تکنولوژی های جدید و به روز خواهد شد و نه تکنولوژی های پیش پا افتاده انرژی بر 70 سال پیش
*توزیععادلانه تر یارانه ها( چرا که هم اکنون طبق آمار، 20 درصد ثروتمند، بیش از 50 درصد یارنه های سوختی را مصرف می کنند که مشخص است که عادلانه نیست. ولی با توزیع نقدی یارانه ها(در این مورد بخش سوخت)، از آنجایی که جمعیت 10 درصد فقیرترین، 20 برابر 10 درصد غنی ترین است، بنابراین این دهک، بیش از 20 برابر دهک ثروتمندترین از یارانه برخوردار می شوند که عادلانه تر است.)

4-حامد سوال پرسیده است که اثرات تورمی این طرح چقدر است؟
در این خصوص چند نکته حایز اهمیت است:
الف) تحقیق سال 82 بانک مرکزی که در آن از دو مدل تعادل عمومی استفاده شد، نشان مي دهد، اگر قیمت فرآ ورده هاي نفتي به قيمت جهاني برسد، در مدل CGE تورم در صورت رسیدن قیمت کل فرآورده های نفتی به قیمتهای جهانی برابر 30% و در مدل IO برابر 34% بدست می آید. بنابراین این طرح حداکثر 34 درصد تورم ایجاد می کند.
ب) از سوی دیگر فراموش نکنیم که در این طرح صرفا پول دست به دست می شود، و تورم ریشه دار مبتنی بر ایجاد پول جدید عملا نخواهیم داشت یا اینگونه تورم بسیار اندک خواهد بود. چرا که مثلا کسی که می خواهد به ماشینش بنزین بزند به جای 100 تومان حالا باید 600 تومان بدهد، و این 500 تومان مابه التفاوت طبق این طرح توزیع می شود بین افراد دیگر و خود این فرد. بنابراین صرفا پول از این بنده خدایی که بنزین مصرف می کند گرفته می شود و دست دیگری داده می شود. و صرفا صادرات مثلا مازاد بنزین تولیدی در داخل(که بدلیل کاهش مصرف مازاد خواهیم داشت) سبب ایجاد پول جدید در داخل می شود.(باید دیده شود که مصرف چقدر کاهش یافته و تا چه حد امکان صادرات وجود خواهد داشت)
ج) اثرات مستقیم افزایش قیمت کالاهایی که مستقیما قیمت اشان آزاد می شود، با اجرای طرح پرداخت نقدی کاملا پوشیده شده و حتی پرداخت نقدی بغیر از برای دهک دهم(ثروتمندترین ها) بیش از مقدار جبران نیز خواهد بود.(به این مقاله رجوع کنید)

5- مقدار و حجم یارانه ها مسئله بعدی است که اقوال متفاوت از آن به گوش می رسد ولی با یک حساب سرانگشتی ، حجم یارانه بنزین در وضعیت سال 84 با توجه به مصرف حدود 25000 میلیون لیتر بنزین در سال 84 (+) و قیمت امروز بنزین در فوب خلیج فارس یعنی حدود لیتری 700 تومان(بر اساس قول یکی از دوستان معتبر) و با یک جمع و تقسیم ساده و با توجه به جمعیت 43 میلیونی واجد رای در ایران، ماهانه به هر فرد بالای 18 سال، حدود 30 هزار تومان (فقط واقعی شدن قیمت بنزین) تعلق می گیرد. حال شما در نظر بگیرید در خصوص گازوئیل، نفت کوره، نفت سفید، گاز مایع، برق، و سایر انرژی هایی که قرار است قیمت آن ها واقعی شود). طبق تحلیل های دم دستی موجود، به هر ایرانی بالای 18 سال تقریبا 50 هزار تومان می رسد( که بنظر من رقم واقعی چیزی حدود 75 هزار تومان الی 95هزار تومان است).
به هر حال با احتمال همین 50 هزار تومان می توان یک کار جالب کرد:
می توان گفت که این 30 درصد افزایش تورمی که در اثر اجرای این طرح بوجود می آید. برای چه سطح درآمدی خوب و برای چه سطح های درآمدی مطلوب نیست.
ببینید اگر فرض کنیم که خانواده ای 500 هزار در ماه مخارج دارد، با 4 عضو ، سه عضو بالای 18 سال هستند. بنابراین در ماه به درآمد این خانوار 150 هزار تومان افزوده می شود(در بدبینانه ترین حالت، در حالت های دیگر بین 200 تا 300 هزار تومان افزایش پدید می آید) در حالی که تورم 30 درصدی نیز هزینه های این خانواده را 150 هزار تومان افزایش داده است. پس خانواده هایی با 500 هزار تومان مخارج در ماه که 3 عضو بیشتر از 18 سال دارند، در نقطه سربسر هستند(این با این فرض است که این خانواده از افزایش تورم هیچ درآمدی نداشته باشد و درآمدش ثابت باشد. که عملا فرض واقعی نیست و از این طرف می توان گفت که این خانواده سود هم می برد.)
همچنین توجه شود که این خانواده از باز شدن امکان انتخابش که حال خود رجحان هایش را انتخاب می کند و نه دولت، منتفع می شود و عملا سود برده است.
پس خانوارهای با مخارج بیش از 500 هزار تومان در ماه (که البته 3 نفر واجد شرایط داشته باشند نه کمتر و بیشتر) در این طرح عملا ضرر می کنند و خانوارهایی با کمتر از 500 هزار تومان در ماه از این طرح سود می برند.

اما نباید فراموش کرد که همه در نهایت از این طرح در بلندمدت سود می برند چرا به دلایلی که گفتم، این طرح سبب رشد و شکوفایی اقتصادی می شود. و می دانیم که همه از رشد بلندمدت و از ثروتمند شدن بیشتر اجتماع سود می برند.

بسیار به طول کشید، ولی فکر می کنم مطلب تقریبا همه جانبه ای شد. در خصوص ابعاد مختلفش اگر وارد بحث شوید، خوب است.

مرتبط:

مانیفست توزیع مستقیم درآمد نفت میان مردم

]]> http://roozbehmn.wordpress.com/?p=9 Mon, 07 Apr 2008 18:29:14 +0000 روزبه حسینی http://roozbehmn.wordpress.com/?p=9 این خبری که درباره اصلاح نظام یارانه و توزیع مستقیم پخش شده به نظر من خیلی خبر خوبیه. اگر آقای احمدی‌نژاد بتونه این کار رو به انجام برسونه موفقیت بزرگی برای دولت ایشون خواهد بود و به نظر من خدمت بزرگی به ساماندهی اقتصاد ایران خواهد کرد. اما جدای از مسئله اجرا و اینکه اصولا چه مکانیزمی قراره گروههای هدف رو تعیین کنه و این پروژه عظیم چطور قراره اجرا بشه و ... من چندتا سئوال برام پیش اومد

۱- اصولا توزیع یارانه با سیستم فعلی (که در واقع یه جور پرداخت یارانه بر مصرف هست به جای درآمد) به چه صورته؟ پویان مشایخ چند سال پیش یه تحقیقی در سطح خرد انجام داده بود که نتایج جالبی داشت. از جمله اینکه دهکهای بالای درآمدی بالاترین درصد بهره‌مندی از یارانه‌ها رو دارند. که به نظر قابل پیش‌بینی می‌آد. وقتی یارانه بر مصرف پرداخت بشه کسی که بیشتر مصرف می‌کنه بیشتر از یارانه منتفع میشه. و پولدارترها چون مصرف بیشتر می‌کنند سهم بیشتری هم از یارانه ها دارند. ولی در سطح کلان هیچ تحقیقی در این زمینه انجام نشده. اثر سیاست پرداخت یارانه بر مصرف بر روی توزیع ثروت، رفاه، بارداری، عرضه نیروی کار، سرمایه گزاری (فیزیکی و انسانی) و .... چیست؟

۲- سئوالی که بلافاصله بعد از جواب سئوال اول پیش می‌آد اینه که اثر تغییر سیاست از یارانه بر مصرف به یارانه نقدی در سطح کلان چیست. توزیع ثروت، عرضه نیروی کار، بارداری و... چگونه تغییر خواهد کرد؟ از اون مهمتر اینکه بر سر رفاه (چه میانگین رفاه و چه رفاه گروههای درآمدی) چه خواهد آمد؟ چه کسانی از قبل این تغییر سیاست منتفع می‌شوند و چه کسانی ضرر می‌کنند؟

دونستن جواب این سئوالها به نظر من کمک بزرگی به فهم بهتر یکی از مهمترین سیاستهای اقتصادی ایران ميکنه.

این نفت با اقتصاد ما چه کرده است؟!

(این آمار از این آدرس استخراج شده است؛ البته به غیر از مصرف بنزین که منبع آن ذکر شد.)

پس نوشت: مطلب مرتبط: در دفاع از پرداخت نقدی یارانه انرژی